جمعه, 03 آذر 1396

معرفی سایت از شبکه سوم سیما

انسان شناسی و فرهنگ

سینمایی "زنان کوچک" مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط مدیر سایت   
سه شنبه, 20 آبان 1393 ساعت 12:23

فیلم سینمایی "زنان کوچک" ساخته گیلیان آرمسترانگ آمریکایی می باشد که در سال 1994 تهیه شده است. این فیلم سینمایی 118 دقیقه ای تأکید زیادی بر همدلی و وحدت در بین اعضاء خانواده دارد، بطوریکه نقش تربیت خانوادگی و ارزش نهادن بر هنجارها و ارزش های موجود در جامعه و خانواده، موجب موفقیت و ایستادگی خانوادۀ مارچ در برابر مشکلات پیش آمده می گردد. در ادامه شرح مختصری از این فیلم آمده است که پیشنهاد می کنم این اثر ارزشمند را حتماً مشاهده بفرمایید.

 

داستان درباره ی چهار خواهر مارچ ـ مگ زیبا(ترینی آلوارادو)، جوی باهوش و بلندپرواز(وینونا رایدر)، بت مهربان (کلیر دینز)و ایمی رومانتیک (کیرستن دانست)ـ می باشد. آن ها در کانکورد ماساچوست و در زمان جنگ آمریکا در خانه ای قدیمی زندگی می کنند. پدر آن ها به جنگ رفته است و این چهار خواهر مشکلاتی زیادی را تجربه می کنند ولی زیرنظر مادرشان(سوزان ساراندون)که زن بسیار عاقل و فهمیده ای است، این مشکلات را حل کرده و زندگی فقیرانه ولی شادی دارند. گاهی اوقات آن ها برای از یاد بردن مشکلاتشان، نمایش نامه هایی را که جو آن ها را نوشته اجرا می کنند و بیش تر در عالم کودکی خود به سر می برند.

 

در همسایگی آن ها پیرمردی ثروتمند(جان نویل)به نام آقای لارنس زندگی می کند که نام نوه ی او تئودور لارنس است. تئودور که به نام لاری(کریستین بیل)معروف است، بعد از مدتی دوست صمیمی خانواده مارچ ـ به خصوص جو ـ می شود. آقای لارنس هم همدم بت می شود و پیانوی دخترکوچک مرده اش را که خیلی به او علاقه داشته، به بت می بخشد. با مرور زمان، مگ عاشق معلم خصوصی لاری،بروک(اریک استولتز)می شود.

 

پس از مدتی پدر آن ها به علت جراحت بستری می شود و مادرشان برای پرستاری از او می رود. در غیبت مارمی، بت به بیماری به نام تب اسکارلت مبتلا می شود و تا دم مرگ پیش می رود. درحالی که آن ها امیدوارند مادرشان برگردد، جو و مگ ایمی را که نسبت به بیماری مصون نیست به خانه ی عمه مارچ می فرستند. قبل از بیماری بت، جو چندین سال به عنوان همدم برای او عمه اش کارکرده است. ولی با ورود ایمی که مانند خواهرش زبان تندی ندارد و ملایم تر است، عمه مرچ به او بیش تر علاقه من می شود و تصمیم می گیرد چند سال بعد، به جای جو، ایمی را با خود به اروپا ببرد. سرانجام بیماری بت شدت می گیرد و مادرشان ـ که لاری او را قبل از این که بقیه تصمیم بگیرند خبر کرده است ـ بر می گردد. بعد از مراقبت از بت، او خوب می شود و آن ها آماده ی تدارک برای کریسمس می شوند. و سرانجام در روز کریسمس آقای مارچ به خانه بر می گردد و آن ها را خوشحال می کند. و بعد از مدت ها این خانواده دور یکدیگر جمع می شوند.

 

چهار سال بعد: مگ و بروک با یکیدیگر ازدواج می کنند و سلامتی بت در خطر است. لاری از کالج فارغ التحصیل می شود و بعد از بازگشتش به جو پیشنهاد ازدواج می دهد و اظهار می کند که او را دوست دارد.لاری از جو می خواهد که با او به لندن برود، ولی جو پیشنهاد او را رد می کند و می گوید که لاری را به عنوان یک برادر نه به عنوان عاشقش دوست دارد.او سپس در کمال ناامیدی متوجه می شود که عمه مارچ به جای او ایمی شانزد ساله را(سامانتا ماتیس) با خود به اروپا خواهد برد. بنابراین با اجازه ی مادرش و درحالی که به خاطر لاری خیلی ناراحت است، به نیویورک می رود تا نزد دوست مادرش بماند و به بچه های او درس بدهد. او در آن جا با پروفسور فردریک بییر(گابریل بیرن)، مردی آلمانی و چهل ساله آشنا می شود. پروفسور یکی از دوستان خوب جو می شود و با او درمورد اپرا و فیزیولوژی و فلسفه حرف می زند و به جو کمک می کند تا داستان های بهتری بنویسد.

 

در اروپا، ایمی با لاری رو به رو می شود. او از دیدن این که لاری بی مسئولیت و خوشگذران شده است ناامید می شود و او را سرزنش می کند که به جای کمک به پدربزرگش پول های او را هدر می دهد.درمقابل لاری هم او را سرزنش می کند که به خاطر پول قرار است با یکی از هم کلاسی های کالجش ازدواج کند. لاری کمی به ایمی اظهار علاقه می کند ولی ایمی می گوید که دوست ندارد با مردی که هنوز عاشق خواهرش است ازدواج کند. لاری اظهار دارد که عاشق جو نیست، بلکه فقط به حال او غبطه می خورد. و به ایمی می گوید که به هرحال با خانواده مارچ وصلت خواهد کرد. این حرف او ایمی را قانع می کند که لاری به خاطر خانواده اش به او اظهارعلاقه کرده و ازآن جا می رود. لاری هم که پشیمان شده نامه ای به او می نویسد و از او درخواست می کند تا درمدتی که در لندن کار می کند، منتظر او بماند و اجازه دهد لاری خودش را لایق او نشان دهد.

 

جو برای دیدن بت به خانه باز می گردد و بت سرانجام به علت عوارض بیماری که چهارسال قبل به آن مبتلا شده، می میرد. جو با اندوه بسیار کتابی را می نویسد که برخلاف کتاب های قبلیش درمورد زندگی است و دقیقا به نصیحت پروفسور عمل می کند و آن را بسیار طبیعی و زیبا می نویسد. سرانجام کتاب تمام می شود و جو آن را با نام "زنان کوچک" برای پروفسور می فرستد. مگ هم صاحب یک دختر و پسر دوقلو می شود.

 

در لندن، لاری نامه ای از جو دریافت می کند که او را از مرگ بت آگاه کرده و از او خواهش می کند تا به خانه بازگردد. و اضافه می کند که عمه مارچ آن قدر مریض است که نمی تواند از اروپا برگردد و بنابراین ایمی ناچاراست پیش او بماند. لاری به سرعت خودش را به ایمی می رساند و پس از مدت کمی عمه مارچ می میرد و آن ها به عنوان زن و شوهر به آمریکا بر می گردند و جو بسیار شگفت زده ولی خوشحال می شود.

 

عمه مارچ بعد از مرگش خانه اش را برای جو باقی می گذارد و جو تصمیم می گیرد آن را به یک مدرسه تبدیل کند. سپس یک روز به خانه می آید و وقتی کتابش را که چاپ شده روی میز می بیند، از هانا( خدمتکارشان) می پرسد که چه کسی آن را آورده و هانا جواب می دهد که مردی با اسمی شبیه به خرس ( توضیح: Bhaer در تلفظ به کلمه Bear(خرس) بسیار شبیه است) بود. پروفسور اشتباها فکر می کند که لاری با جو ازدواج کرده و میرود تا خود را به قطار برساند و به غرب برود. ولی جو او را پیدا می کند و اشتباهش را به او توضیح می دهد. وقتی جو به او التماس می کند تا نرود، پروفسور به او درخواست ازدواج می دهد و جو با خوشحالی می پذیرد.

 

این اثر هنری بسیار زیبا و درام با نقش آفرینی وینونا رایدر در نقش "جو" و با محیطی بسیار آرام در فضای کلّی فیلم، بسیار مغایر با برداشت هایی است که ما از سینمای آمریکا سراغ داریم. سینمایی که بعد از وقایع 11 سپتامبر تبدیل به نمادهای خشونت و مبارزه با تروریسم شده است که در آن به سختی می توان اثرهای خانوادگی معناگرا را پیدا نمود.

رادبه پرنده

 

منبع خلاصه فیلم: ویکی پدیا

 

جامعه شناسی معرفت و...(دکتر تنهایی)

 

بینش جامعه شناختی" چارلز رایت میلز"

 

 

يورگن هابرماس (نقد در حوزه عمومي)

 

آناتومی جامعه ( دکتر رفیع پور)